تفاوت محافظ ولتاژ با محافظ جریان⚡راهنمای انتخاب در تابلو برق

محافظ جریان چیست؟

در دنیای برق صنعتی و تاسیسات الکتریکی، واژه‌هایی مانند «سوختن موتور»، «آسیب دیدن برد کنترل» یا «آتش‌سوزی در تابلوی برق» برای هر مهندس یا تکنسینی دلهره‌آور است. بخش عمده‌ای از این خسارت‌ها تنها به یک دلیل رخ می‌دهد: عدم درک درست از ماهیت خطاهای الکتریکی و در نتیجه، استفاده از ابزار حفاظتی نامناسب برای خطای رخ‌داده. بسیاری از افرادی که تازه وارد این حرفه شده‌اند یا اطلاعات تخصصی کافی ندارند، تصور می‌کنند برق فقط یک مفهوم است و یک کلید یا محافظ معمولی می‌تواند در برابر هر نوع آسیبی از تجهیزات گران‌قیمت مراقبت کند.

برای درک عمیق این موضوع، ابتدا باید به زبان بسیار ساده اما کاملاً علمی، تفاوت میان دو مولفه بنیادین برق یعنی «ولتاژ» و «جریان» را تفکیک کنیم. فرض کنید برق مانند جریان آب درون لوله است؛ در این تمثیل، ولتاژ همان فشار آبی است که پمپ تولید می‌کند تا آب به جلو رانده شود. اگر این فشار خیلی کم باشد، تجهیزات به درستی آب دریافت نمی‌کنند و اگر خیلی زیاد باشد، لوله‌ها و اتصالات دچار ترکیدگی می‌شوند. در مقابل، جریان همان حجم یا دبی آبی است که در هر ثانیه از مقطع لوله عبور می‌کند. اگر مصرف‌کننده بزرگی روشن شود، حجم آب عبوری فوق‌العاده بالا می‌رود و اصطکاک آب با جداره لوله ایجاد گرما می‌کند. در مدار الکتریکی نیز دقیقاً همین اتفاق می‌افتد؛ ولتاژ عامل به حرکت درآوردن بارهاست و جریان، تعداد بارهای در حال حرکت در واحد زمان است. محافظت از مدار باید برای هر دوی این متغیرها به صورت مستقل و مکمل انجام گیرد.

محافظ جریان چیست و چگونه سلامت مصرف‌کننده را تضمین می‌کند؟

محافظ جریان (Current Protector) یا رله مانیتورینگ جریان، تجهیزی است که وظیفه دارد مدام مسیر عبور بار را رصد کند تا ببیند مصرف‌کننده دقیقا چه میزان آمپر از شبکه دریافت می‌کند. این تجهیز به صورت مستقیم یا از طریق ترانسفورماتورهای جریان (CT) میزان بار مصرفی را می‌سنجد. بر خلاف ولتاژ که در ورودی تابلو برای همه تجهیزات مشترک است، مصرف جریان به رفتار خودِ وسیله برقی بستگی دارد. اگر یک الکتروموتور زیر بار سنگین قرار گیرد یا بلبرینگ آن دچار خشکی شود، تلاش می‌کند برای غلبه بر مقاومت مکانیکی، آمپر بیشتری از شبکه بکشد. محافظ جریان این بالا رفتن غیرمجاز آمپر را اندازه‌گیری کرده و قبل از آنکه سیم‌پیچ‌ها بر اثر حرارت ذوب شوند، مدار فرمان را قطع می‌کند.

 

محافظ جریان از چه خطاهایی جلوگیری می‌کند؟

۱. اضافه‌بار (Overload)

اضافه‌بار به حالتی گفته می‌شود که مدار از نظر الکتریکی سالم است و هیچ اتصالی در کار نیست، اما توان خواسته شده از دستگاه، بیش از توان نامی مندرج روی پلاک آن است. به عنوان مثال، اگر یک دستگاه نوار نقاله طراحی شده برای حمل ۵۰۰ کیلوگرم، با بار ۱ تنی بارگیری شود، موتور برای چرخاندن شفت جریان بیشتری می‌کشد. طبق قانون ژول (P=R⋅I2P = R \cdot I^2)، گرمای تولیدی در سیم‌پیچ با توان دوم جریان رابطه مستقیم دارد؛ یعنی دو برابر شدن جریان، گرمای تلفاتی داخل سیم‌پیچ را چهار برابر می‌کند. این حرارت شدید در عرض چند دقیقه لاک عایق سیم‌ها را پخته و می‌سوزاند. محافظ جریان این تغییر تدریجی آمپر را می‌بیند و با منحنی زمانی مشخص، پیش از سوختن موتور مدار را قطع می‌کند.

۲. اتصال کوتاه (Short Circuit)

اتصال کوتاه زمانی رخ می‌دهد که دو هادی با پتانسیل متفاوت (مثلاً فاز با فاز، یا فاز با نول) بدون هیچ مقاومتی مستقیماً به یکدیگر متصل شوند. در این لحظه، طبق قانون اهم مقاومت مدار به سمت صفر میل کرده و جریان عبوری به هزاران آمپر می‌رسد. این جریان وحشتناک، نیروهای الکترودینامیکی شدیدی ایجاد می‌کند که می‌تواند شمش‌های مسی را خم کند، باعث انفجار کلیدها شود و آتش‌سوزی مهیبی به راه بیندازد. تجهیزات حفاظتی جریان با مکانیزم‌های مغناطیسی بسیار سریع در کسری از میلی‌ثانیه این جریان را قطع می‌کنند.

۳. افزایش جریان در شرایط کاری غیرعادی

گاهی اوقات شرایط محیطی یا خرابی‌های مقطعی باعث افزایش جریان می‌شوند؛ مانند افت فرکانس، گیر کردن پروانه فن خنک‌کننده، نوسانات بار مکانیکی روی شفت، یا نیم‌سوز شدن یکی از فازها در موتورهای القایی. در این حالت‌ها جریان ممکن است به حد اتصال کوتاه نرسد اما پیوسته ۱۰ تا ۳۰ درصد بالاتر از حد مجاز بماند. محافظ جریان این انحرافات غیرعادی را ثبت کرده و اجازه نمی‌دهد استرس حرارتی طولانی‌مدت به دستگاه وارد شود.

۴. خطای اتصال بدنه و نشتی جریان

اگر به دلیل فرسودگی عایق سیم، یکی از فازها به بدنه فلزی موتور یا بدنه تابلو برق برخورد کند، بخشی از جریان به جای بازگشت از مسیر عادی، از طریق بدنه و سازه به سمت زمین هدایت می‌شود. محافظ‌های جریان مدرن با پایش تعادل برداری جریان‌های رفت و برگشت، این نشتی‌های پنهان را که عامل برق‌گرفتگی افراد و خطرات آتش‌سوزی هستند به سرعت کشف و رفع می‌کنند.

محافظ ولتاژ چیست و چرا پایداری شبکه بدون آن ممکن نیست؟

محافظ ولتاژ (Voltage Protector) یا رله کنترل فاز، دستگاهی است که کاری به میزان مصرف بار ندارد؛ بلکه چشمان خود را روی کیفیت برق ورودی از سمت اداره برق یا ژنراتور متمرکز می‌کند. اگر برق شبکه دچار نوسان، اعوجاج یا تغییر سطح پتانسیل شود، این محافظ به سرعت وارد عمل شده و اجازه نمی‌دهد این برق غیراستاندارد به ورودی بردهای کنترلی، PLCها، اینورترها یا بوبین کنتاکتورها برسد.

محافظ ولتاژ از چه خطاهایی جلوگیری می‌کند؟

۱. اضافه‌ولتاژ (Over-voltage)

افزایش ولتاژ شبکه معمولاً به دلیل تغییر ناگهانی بار در شبکه سراسری، قطع شدن سیم نول در ترانسفورماتور توزیع، یا خطاهای سوئیچینگ رخ می‌دهد. زمانی که ولتاژ بیش از حد نامی (مثلاً بیش از ۲۴۰ ولت در تک‌فاز یا ۴۴۰ ولت در سه‌فاز) بالا می‌رود، میدان الکتریکی داخل قطعات الکترونیکی و خازن‌ها به آستانه شکست عایقی (فروپاشی دی‌الکتریک) می‌رسد. این امر منجر به سوختن فوری واریستورها، ترکیدن خازن‌های تغذیه و آسیب غیرقابل جبران به ریزپردازنده‌ها می‌شود.

۲. افت ولتاژ (Under-voltage)

برخلاف تصور عامه که فکر می‌کنند افت ولتاژ خطری ندارد و دستگاه فقط خاموش می‌شود، افت ولتاژ یکی از بزرگ‌ترین عوامل سوختن موتورهای القایی است. در بارهای موتوری، توان مکانیکی ثابت است. رابطه توان الکتریکی به صورت تقریبی P=V⋅I⋅cos⁡φP = V \cdot I \cdot \cos\varphi است. اگر ولتاژ (VV) کاهش پیدا کند، موتور برای جبران این افت و حفظ گشتاور، مجبور است جریان (II) بیشتری از شبکه بکشد. در نتیجه، کاهش ولتاژ شبکه مستقیماً منجر به افزایش جریان و در نهایت سوختن سیم‌پیچ‌ها می‌شود. علاوه بر این، افت ولتاژ باعث نچسبیدن کامل تیغه‌های کنتاکتور، ایجاد جرقه و ذوب پلاتین‌ها می‌گردد.

۳. قطع فاز در سیستم‌های سه‌فاز (دو فاز شدن)

در الکتروموتورهای سه‌فاز، برای ایجاد میدان مغناطیسی دوار، حضور هر سه فاز با زاویه ۱۲۰ درجه ضروری است. اگر به دلیل سوختن یک فیوز یا قطعی کابل، یکی از فازها قطع شود، موتور در حالت دو فاز کار می‌کند. در این وضعیت، موتور قادر به راه‌اندازی نیست و اگر در حال چرخش باشد، جریان دو فاز باقی‌مانده به شدت افزایش یافته و ظرف کمتر از یک دقیقه سیم‌پیچ‌ها جزغاله می‌شوند. محافظ ولتاژ بلافاصله پس از مفقود شدن یک فاز مدار را قطع می‌کند.

۴. جابه‌جایی توالی فاز و عدم تقارن ولتاژ

ترتیب ورود فازها (L1,L2,L3L1, L2, L3) جهت چرخش الکتروموتورها را مشخص می‌کند. اگر در شبکه یا پس از تعمیرات، جای دو فاز عوض شود، تجهیزاتی مانند پمپ‌های هیدرولیک، بالابرها و کمپرسورها در جهت معکوس شروع به چرخش می‌کنند که می‌تواند خسارات مکانیکی سنگینی بر جای بگذارد. همچنین عدم تعادل ولتاژ بین فازها (بیش از ۵ درصد) سبب ایجاد میدان‌های مغناطیسی معکوس، لرزش شدید شفت و افزایش شدید دمای موتور خواهد شد که محافظ ولتاژ از آن پیشگیری می‌نماید.

تفاوت بنیادین محافظ ولتاژ با محافظ جریان و برقگیر (SPD)

برای اینکه مرزهای فنی این سه مقوله کاملاً روشن شود، باید بدانیم که این تجهیزات در فاکتور «زمان عملکرد»، «دامنه خطا» و «محل استقرار» تفاوت ساختاری دارند.

بررسی عملکرد برقگیر یا محافظ سرج (SPD)

بسیاری از تکنسین‌ها برقگیر تابلویی (Surge Protection Device) را با محافظ ولتاژ اشتباه می‌گیرند. محافظ ولتاژ برای نوساناتی طراحی شده که در بازه چند ولت تا چند ده ولت و در طول زمانی چند ثانیه تا چند دقیقه رخ می‌دهند. اما در هنگام برخورد صاعقه با خطوط انتقال یا پدیده‌های کلیدزنی خطوط فشار قوی، یک موج ولتاژی با دامنه چند هزار ولت (کیلوولت) در مدت چند میکروثانیه وارد تابلو می‌شود. محافظ ولتاژ معمولی به دلیل داشتن رله‌های مکانیکی اصلاً سرعت لازم برای دیدن این پالس نانوثانیه‌ای را ندارد و قبل از اینکه رله تکان بخورد، کل تجهیزات پودر شده‌اند!

اینجاست که برقگیر یا SPD وارد عمل می‌شود. SPD دارای قطعات نیمه‌هادی خاصی به نام واریستور اکسید فلزی (MOV) یا اسپارک‌گپ است که در شرایط عادی مدار باز هستند، اما به محض مواجهه با موج ولتاژی صاعقه، در کسری از نانوثانیه مقاومتشان صفر شده و این جریان و ولتاژ فوق‌العاده وحشتناک را مستقیماً به چاه ارت تخلیه می‌کنند.

جدول تفاوت محافظ ولتاژ با محافظ جریان و برقگیر

جدول تفاوت محافظ ولتاژ با محافظ جریان و برقگیر

پارامتر مقایسهمحافظ ولتاژ (Voltage Relay)محافظ جریان (Current Relay)برقگیر تابلویی (SPD)
کمیت فیزیکی تحت پایشولتاژ شبکه (Volt)جریان عبوری از بار (Ampere)پیک ولتاژهای گذرا و ضربه‌ای (Surge kV)
منشأ بروز خطاشبکه توزیع، ترانسفورماتور، ژنراتوربار مکانیکی مصرف‌کننده، خرابی عایقصاعقه، سوئیچینگ خطوط فشار قوی
سرعت پاسخ‌دهیمیلی‌ثانیه تا چند ثانیه (قابل تنظیم)ثانیه تا چند دقیقه (وابسته به منحنی خطا)نانوثانیه (فوق‌العاده سریع)
نحوه اتصال در مدارموازی با خطوط تغذیه (مدار فرمان)سری با خط تغذیه بار یا از طریق CTموازی بین فازها و سیستم زمین (ارت)
وظیفه نهاییصدور فرمان قطع به کنتاکتور اصلیقطع جریان بار جهت نجات سیم‌پیچتخلیه فیزیکی انرژی اضافه ولتاژ به زمین

محافظ ولتاژ-جریان دیجیتال چیست؟

با پیشرفت میکروکنترلرها، تجهیزات جدیدی تحت عنوان «محافظ ولتاژ-جریان دیجیتال» وارد بازار شده‌اند که در تابلوهای ساختمانی، تجاری و خطوط فرعی کارخانه‌ها محبوبیت بالایی یافته‌اند. این دستگاه‌ها یک پکیج همه‌کاره هستند که نمایشگر دیجیتال دارند و پارامترهای زیر را به شکل همزمان انجام می‌دهند:

  • پایش پیوسته ولتاژ تک‌فاز یا سه‌فاز با امکان تنظیم آستانه قطع بالا و پایین.
  • پایش پیوسته جریان نامی با قابلیت تعیین دقیق حداکثر آمپر مجاز (از ۱ تا ۱۰۰ آمپر یا بیشتر).
  • تایمر تأخیر در وصل و تأخیر در قطع برای جلوگیری از وصل مجدد تجهیزات بلافاصله پس از برگشت برق.

این تجهیزات برای کاربردهایی که فضای تابلو محدود است و اپراتور تمایل دارد بدون نیاز به آمپرمتر و ولتمتر مجزا، پارامترهای زنده برق را مشاهده کند، گزینه‌ای بی‌نظیر به شمار می‌روند

کدام تجهیزات از جریان اضافه در مدار جلوگیری می‌کنند؟

حفاظت در برابر اضافه جریان به یک وسیله محدود نمی‌شود، بلکه یک زنجیره از قطعات هماهنگ با سطوح دسترسی مختلف است. مهم‌ترین این تجهیزات عبارت‌اند از:

۱. فیوز

فیوز ساده‌ترین و ارزان‌ترین ابزار حفاظتی است که درون آن یک رشته سیم با آلیاژ مشخص قرار دارد.

مهم‌ترین ویژگی‌های فیوز:

  • یک‌بار مصرف بودن: پس از عملکرد و سوختن، باید تعویض شود.
  • سرعت قطع بسیار بالا در اتصال کوتاه: به ویژه فیوزهای تندکار (تیپ aR و gR) برای محافظت از قطعات الکترونیک قدرت و درایوها.
  • قدرت قطع فوق‌العاده بالا: توانایی قطع جریان‌های اتصال کوتاه ده‌ها کیلوآمپری بدون خطر انفجار.

۲. کلید مینیاتوری (MCB)

کلیدهای مینیاتوری تجهیزات حفاظتی با قابلیت قطع مجدد هستند که برای حفاظت از کابل‌ها و بارهای سبک طراحی شده‌اند. این کلیدها دو مکانیزم مجزا دارند:

  • مکانیزم حرارتی (بی‌متال): برای جریان‌های اضافه بار ملایم که با خم شدن دو فلز ناهمجنس مدار را قطع می‌کند.
  • مکانیزم مغناطیسی (سولنوئید): برای حفاظت در برابر اتصال کوتاه که در جریان‌های چند برابر نامی فوراً مدار را قطع می‌کند.

۳. کلید اتوماتیک (MCCB)

این کلیدها برای جریان‌های متوسط و بالا (از ۱۶ آمپر تا بیش از ۱۶۰۰ آمپر) در ورودی اصلی تابلوها نصب می‌شوند. برخلاف کلیدهای مینیاتوری که آستانه قطع ثابتی دارند، در کلیدهای اتوماتیک می‌توان رنج جریان حرارتی (اضافه بار) و جریان مغناطیسی (اتصال کوتاه) را به صورت دقیق با پیچ‌های تنظیمی یا کنترلرهای الکترونیکی تنظیم کرد.

۴. محافظ جریان دیجیتال یا رله اضافه جریان الکترونیکی

این تجهیزات قطعه مکانیکی قطع‌کننده ندارند، بلکه سنسورهایی دقیق هستند که به بوبین کنتاکتور متصل می‌شوند. مزیت بزرگ آن‌ها دقت فوق‌العاده بالا، عدم فرسودگی ناشی از داغ شدن فلزات، قابلیت برنامه‌ریزی زمان تاخیر استارت و کلاس تریپ (Class 10, 20, 30) برای موتورهای با راه‌اندازی سنگین است.

پاسخ تحلیلی به ابهامات و سوالات بنیادین برقکاران

آیا محافظ ولتاژ برای صاعقه کافی است؟

قطعاً خیر. صاعقه پدیده‌ای گذرا با انرژی فوق‌العاده زیاد در زمان نانوثانیه است. محافظ ولتاژ رله‌ای مکانیکی دارد که چندین میلی‌ثانیه طول می‌کشد تا قطع شود. در این بازه زمانی، موج ولتاژی صاعقه وارد دستگاه‌ها شده و تمام بردهای الکترونیکی را می‌سوزاند. برای صاعقه منحصراً باید از برقگیر تابلویی (SPD) با سیستم ارتینگ استاندارد استفاده شود.

آیا کلید مینیاتوری همان محافظ جریان است؟

خیر. کلید مینیاتوری یک قطع‌کننده اولیه با دقت نسبی برای محافظت از کابل‌کشی است. کلید مینیاتوری قابلیت تنظیم دقیق ندارد و جریان را نمایش نمی‌دهد. اما محافظ جریان یک دستگاه پردازشی است که جریان را تا دهم آمپر می‌سنجد، امکان تاخیر زمانی می‌دهد و قابلیت پایش اضافه بار ملایم بدون آسیب به سیم‌کشی را فراهم می‌سازد.

آیا محافظ جریان می‌تواند افت یا افزایش ولتاژ را تشخیص دهد؟

خیر. یک محافظ جریان خالص فقط به میدان مغناطیسی سیم‌های بار یا آمپراژ عبوری نگاه می‌کند. اگر ولتاژ شبکه از ۴۰۰ ولت به ۵۰۰ ولت برسد اما به هر دلیلی آمپر بار تغییر نکند، محافظ جریان هیچ واکنشی نشان نخواهد داد. به همین دلیل در سیستم‌های صنعتی حتماً رله ولتاژ و رله جریان در کنار هم استفاده می‌شوند.

آیا محافظ ولتاژ از اضافه‌بار و اتصال کوتاه جلوگیری می‌کند؟

خیر. این یکی از فاجعه‌بارترین اشتباهات است. محافظ ولتاژ در ورودی مدار به صورت موازی بسته می‌شود و به جریان خروجی به سمت موتور دسترسی ندارد. اگر موتوری به دلیل گیرپاژ صد آمپر اضافه بار بکشد، ولتاژ ورودی شبکه نرمال است و محافظ ولتاژ واکنشی نشان نداده و اجازه می‌دهد موتور بسوزد.

آیا محافظ جریان به نوسان ولتاژ واکنش نشان می‌دهد؟

به صورت مستقیم خیر، اما به صورت غیرمستقیم بله! اگر در یک الکتروموتور ولتاژ افت کند، موتور برای ثابت نگه داشتن توان مکانیکی خود، آمپر بیشتری می‌کشد. با بالا رفتن این آمپر، محافظ جریان به دلیل بالا رفتن آمپر (نه به دلیل افت ولتاژ) عمل می‌کند و موتور را خاموش می‌سازد.

سناریوی واقعی اجرایی: خطای فاجعه‌ بار در پمپ‌ خانه صنعتی

در یکی از پروژه‌های تصفیه‌خانه صنعتی، یک الکتروموتور ۵۵ کیلووات پمپ آب نصب شده بود. تابلوساز به دلیل کاهش هزینه‌ها، تنها از یک کلید اتوماتیک معمولی و یک رله کنترل فاز (محافظ ولتاژ) استفاده کرده بود و از نصب رله کنترل جریان و بی‌متال صرف‌نظر نمود.

پس از گذشت چند ماه، یکی از پروانه‌های پمپ به دلیل ورود ضایعات فلزی قفل شد (Rotor Lock). در این لحظه، موتور جریان راه‌اندازی بسیار بالایی (حدود ۶ برابر جریان نامی) کشید. از آنجا که ولتاژ شبکه از سمت ترانس پایدار بود، رله کنترل فاز خطایی ندید. کلید اتوماتیک نیز به دلیل تنظیم نامناسب جریان مغناطیسی در کسری از ثانیه قطع نکرد. در نتیجه این قفل مکانیکی و عبور جریان وحشتناک در عرض ۴۰ ثانیه، سیم‌پیچ موتور ۵۵ کیلووات کاملاً پخته و جزغاله شد. اگر در این تابلو از یک محافظ جریان الکترونیکی با تنظیم زمان تریپ اضافه بار استفاده شده بود، دستگاه ظرف مدت ۵ ثانیه فرمان قطع صادر کرده و از خسارت چند صد میلیونی جلوگیری می‌نمود.

سوالات متداول تفاوت محافظ ولتاژ با محافظ جریان

۱. چرا موتورهای سه‌فاز بدون محافظ ولتاژ به سرعت می‌سوزند؟

زیرا در صورت قطع یکی از فازها (دو فاز شدن)، موتور دیگر قادر به تامین گشتاور نامی با دو خط نخواهد بود؛ در نتیجه جریان سیم‌پیچ‌های فازهای باقی‌مانده به شدت بالا رفته و حرارت ایجاد شده در کمتر از چند ده ثانیه عایق‌بندی استاتور را از بین می‌برد.

۲. آیا می‌توان به جای رله اضافه جریان، فقط به بی‌متال اکتفا کرد؟

بی‌متال یک قطعه حرارتی مکانیکی است که به دلیل وابستگی به دمای محیط تابلو و خطای استهلاک تیغه‌های دوفلزی، دقت بسیار پایین‌تری نسبت به رله‌های دیجیتال دارد. برای الکتروموتورهای حساس و گران‌قیمت، رله‌های اضافه جریان دیجیتال به مراتب مطمئن‌تر هستند.

۳. تفاوت برقگیر کلاس B، C و D چیست؟

کلاس B (کلاس ۱) برای تابلوی اصلی و مقابله با صاعقه مستقیم است. کلاس C (کلاس ۲) برای تابلوهای فرعی و اضافه ولتاژهای سوئیچینگ کاربرد دارد. کلاس D (کلاس ۳) در کنار تجهیزات فوق‌العاده حساس مانند سرورها و PLCها نصب می‌شود.

۴. چه تفاوتی میان اضافه جریان (Overcurrent) و اضافه بار (Overload) وجود دارد؟

اضافه جریان یک مفهوم کلی است که شامل هم اتصال کوتاه (جریان‌های بسیار بالا) و هم اضافه بار می‌شود. اما اضافه بار فقط به کارکردن دستگاه در توانی بیش از ظرفیت مجاز با شیب افزایش جریان ملایم اطلاق می‌گردد.

۵. برای انتخاب سیستم حفاظتی مناسب پروژه خود چه اقدامی انجام دهیم؟

برای بررسی فنی و تامین انواع تجهیزات حفاظتی استاندارد از برندهای معتبر، می‌توانید با کارشناسان الوین الکتریک مرجع تخصصی فروش تجهیزات برق صنعتی (02166175875 – 02166175871) تماس حاصل فرمایید.

الوین الکتریک
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × 5 =