مجموع: 50,637,000 تومان
اصلاح ضریب توان (Power Factor Correction یا PFC) یعنی کاهش توان راکتیو و نزدیک کردن ضریب توان (PF) به عدد ۱، تا برای تولید یک توان اکتیو مشخص، جریان کمتری از شبکه کشیده شود. در شبکههای AC، ضریب توان نسبت توان حقیقی (P) به توان ظاهری (S) است:
توان ظاهری: S = V × I
ارتباط توانها: S² = P² + Q² (مثلث توان)
هر چه PF به ۱ نزدیکتر باشد، توان ظاهری (kVA) کمتر میشود؛ یعنی کابل، کلید، ترانس، شینه و تجهیزات با فشار جریان پایینتر کار میکنند و تلفات I²R کم میشود.
مثال عملی: مصرفکننده ۱۰۰ kW با PF=0.7 به حدود 142 kVA نیاز دارد؛ اما با PF=0.95 به حدود 105 kVA میرسد (حدود ۳۵٪ کمتر). این یعنی کاهش جریان، کاهش افت ولتاژ و کاهش هزینههای بهرهبرداری.
اصلاح ضریب توان (Power Factor Correction) یعنی کمکردن توان راکتیوِ غیرضروریِ بارهای القایی (مثل موتور، ترانس، بالاستها) تا نسبت توان اکتیو به توان ظاهری بهتر شود و جریان شبکه پایین بیاید؛ در AC سه کمیت اصلی داریم: توان اکتیو P (kW) که کار مفید انجام میدهد، توان راکتیو Q (kVAr) که بین منبع و میدانهای مغناطیسی/الکتریکی نوسان میکند و کار مفید مستقیم نمیدهد، و توان ظاهری S (kVA) که حاصل ضرب RMS ولتاژ و جریان است و از رابطهی مثلث توان بهدست میآید: S = √(P² + Q²)، همچنین PF = cosφ = P/S و tanφ = Q/P (φ زاویه بین ولتاژ و جریان). اصل اصلاح این است که با اضافهکردن خازن (یا بانک خازنی) Q شبکه را کاهش دهیم؛ چون خازن توان راکتیوِ پیشفاز تولید میکند و بخشی از Q پسفاز بار را خنثی میکند.
فرمولهای کاربردی طراحی به این شکلاند: اگر توان اکتیو P و ضریب توان اولیه cosφ₁ و هدف cosφ₂ باشد، توان راکتیو موردنیاز خازن Qc از رابطهی کلیدی به دست میآید: Qc = P × (tanφ₁ − tanφ₂) (واحد kVAr، با φ₁=arccos(PF₁) و φ₂=arccos(PF₂)).
بعد از محاسبه Qc، انتخاب ظرفیت خازن به ولتاژ و فرکانس بستگی دارد: در تکفاز Qc = V²×2πf×C ⇒ C = Qc /(2πf V²) و در سهفاز (بسته به اتصال) معمولاً: ستاره (Y): Qc = 3×Vph²×2πf×C = VLL²×2πf×C و مثلث (Δ): Qc = 3×VLL²×2πf×C (VLL ولتاژ خط به خط، Vph ولتاژ فاز). در عمل شما اول P بار و PF فعلی را از آنالایزر شبکه/کنتور/تابلو میگیرید، PF هدف (مثلاً 0.95) را تعیین میکنید، با Qc = P(tanφ₁−tanφ₂) مقدار kVAr بانک را در میآورید، سپس تصمیم میگیرید بانک ثابت (برای بار تقریباً ثابت) یا اتوماتیک پلهای با رگولاتور (برای بار متغیر) باشد؛ نکتههای کلیدی که باید بدانید این است که بهبود PF جریان را کم میکند (تقریباً I ≈ P/(√3 VLL PF) در سهفاز)، باعث کاهش تلفات I²R، افت ولتاژ، آزاد شدن ظرفیت ترانس/کابل و معمولاً کاهش جریمه راکتیو میشود.
اما باید از بیشجبران (PF پیشفاز)، رزونانس با هارمونیکها و انتخاب غلط ولتاژ نامی/کلاس کاری خازن جلوگیری کنید (در شبکههای دارای درایو و هارمونیک معمولاً بانک دتیونشده با راکتور سری لازم است).
1) بارهای القایی (Lagging / تاخیری)
موتور القایی، ترانسفورماتور، بالاست و هر بار سلفی باعث میشود جریان نسبت به ولتاژ پسفاز شود و توان راکتیو (kVAR) بالا برود. نتیجه: PF پایین و افزایش جریان.
2) هارمونیکها و اعوجاج شکل موج
یکسوسازها، درایوها (VFD)، اینورترها و SMPS جریان غیرسینوسی ایجاد میکنند. این حالت علاوه بر توان راکتیو، ضریب توان را از طریق اعوجاج هم کاهش میدهد (پاورفکتور واقعی پایین میآید). در این شرایط، صرفاً بانک خازنی بدون بررسی هارمونیک میتواند ریسک ایجاد کند.
3) نوسان و عدم تعادل بار
بارهای نامتقارن یا نوسانی باعث ناپایداری زاویه فاز و تغییرات PF میشوند و کنترل اصلاح ضریب توان را سختتر میکنند. در اینجا تابلو APFC (بانک خازنی اتوماتیک) راهحل استانداردتر است.
PF پایین یعنی جریان بیشتر؛ جریان بیشتر یعنی تلفات مسی I²R بالاتر و افت ولتاژ محسوستر در کابلها و ترانس.جریان بالاتر در خطوط باعث افزایش تلفات مسی (I²R) و افت ولتاژ بیشتر در مسیر تغذیه میشود. با افزایش ضریب توان و در نتیجه کاهش جریان سیستم، این تلفات و افت ولتاژ بهطور محسوسی کاهش مییابد.
وقتی PF پایین باشد، برای همان kW مجبورید kVA بیشتری از شبکه بگیرید؛ پس ظرفیت مفید ترانس و کابل و کلیدها سریعتر پر میشود. اصلاح ضریب توان باعث آزاد شدن ظرفیت و افزایش باردهی شبکه موجود میشود.برای یک توان فعال مشخص، ضریب توان پایین به معنای نیاز به توان ظاهری (کنتور kVA) بالاتر است؛ بنابراین برای انتقال آن نیاز به کابلها و ترانسفورماتور بزرگتر خواهد بود. اصلاح ضریب توان ظرفیت قابل استفاده خطوط و ترانسفورماتورها را افزایش میدهد.
در بسیاری از تعرفههای صنعتی، توان راکتیو یا kVA مبنای هزینه/جریمه میشود. بنابراین PF پایین یعنی :
پرداخت هزینه بیشتر
احتمال جریمه ضریب توان
افزایش هزینه دیماند یا اشغال ظرفیت قراردادی
از آنجا که شرکتهای برق ممکن است هزینه توان ظاهری یا راکتیو را در صورتحساب لحاظ کنند، ضریب توان پایین میتواند منجر به افزایش هزینه قبض برق شود. بهبود ضریب توان با کاهش توان ظاهری مصرفی، هزینههای برق را کاهش میدهد.اغلب در تعرفههای برق، ضریب توان زیر حدود ۰٫۹ مورد جریمه مالی قرار میگیرد. اصلاح ضریب توان در جلوگیری از این جریمهها نقش مهمی دارد.
روشهای رایج به دو دستهی غیرفعال (Passive) و فعال (Active) تقسیم میشوند. از طرفی تجهیزاتی مانند خازنهای استاتیک و بانکهای خازنی به همراه رگولاتورهای خودکار جزو اصلاح سنتی و غیرفعال محسوب میشوند، و وسایلی مانند فیلترهای اکتیو، استاتکام و اینورترها نمونههایی از روشهای فعال هستند.
متداولترین روش اصلاح PF، نصب خازنهای قدرت بهصورت موازی با بارهای القایی است. خازن استاتیک جریان پیشفاز (پیشتاخیر) تولید کرده و بخشی از توان راکتیو بار را تأمین میکند؛ در نتیجه توان ظاهری و جریان کل کاهش مییابد. بانکهای خازنی ممکن است بهصورت ثابت یا چند پلهای (با کلیدهای قدرت یا تریستور) باشد که بهطور خودکار با تغییر بار، پلههای خازن را وصل یا قطع میکنند. بهینهسازی اندازهی خازنها معمولاً از طریق محاسبات مثلث توان انجام میشود. بهعنوان مثال، برای افزایش ضریب توان از ۰٫۸۷ به ۰٫۹۷ در یک سیستم ۴۰۰ کیلوواتی حدود ۱۲۶ کیلووار خازن مورد نیاز است که هزینه نصب آن ظرف چند ماه از طریق صرفهجویی در قبض برق جبران میشود.
در این روش از اجزای غیرالکترونیکی مانند خازنها و سلفها برای جبران توان راکتیو استفاده میشود. نمونهای از فیلترهای پسیو، فیلترهای LC تنظیمشده برای حذف هارمونیکهای مشخص (مانند هارمونیکهای ۵ و ۷) هستند که ضمن کاهش اعوجاج، نقش محدود در اصلاح ضریب توان دارند. همچنین کندانسورهای سنکرون (ژنراتورهای سنکرونی تحریکنیزهشده) میتوانند بهعنوان منبع متغیر توان راکتیو عمل کنند؛ این ماشینها در مواقع نیاز با تزریق توان راکتیو به شبکه، ضریب توان را بهبود میدهند.
این روشها با استفاده از قدرت الکترونیک (اینورترها، سوییچینگ IGBT و کنترلهای PWM) بهصورت دینامیکی ضریب توان را اصلاح میکنند. به عنوان مثال، در منبع تغذیه سوئیچینگ (SMPS) از یک مبدل بوست برای شکلدهی جریان ورودی استفاده شده و ضریب توان تا حدود ۰٫۹۹ بالا برده میشود. در مقیاس بزرگتر، دستگاههایی نظیر استاتکام (STATCOM) و مبدلهای قدرت ترکیبی (SVG) با تنظیم آنی جریانهای خازنی یا سلفی، ضریب توان را به عدد مطلوب میرسانند. فیلترهای اکتیو علاوه بر اصلاح ضریب توان، به کاهش هارمونیکها نیز کمک میکنند؛ اما هزینه ساخت و نگهداری بالاتری دارند.
در کاربردهای صنعتی و بزرگ، معمولاً از تابلوهای جبران خودکار (APFC) استفاده میشود. این تابلوها دارای یک کنترلکننده ضریب توان، ترانسفورماتور جریان، رلهها و کنتاکتورها هستند. کنترلکننده بهطور پیوسته ضریب توان را اندازه میگیرد و در صورت کاهش آن، پلههای خازنی متناسب با بار را فعال یا غیرفعال میسازد. مثلاً یک تابلو APFC ممکن است ضریب توان پایین را تشخیص داده و خازنهای ۱۰ kVAR یا ۱۲٫۵ kVAR را به ترتیب وارد مدار کند تا PF به سطح هدف (معمولاً حدود ۰٫۹۵ تا ۱) برسد. در مقیاس کوچکتر نیز میتوان از رلههای حساس به جریان یا توان راکتیو برای کنترل دستی یا نیمهخودکار بانک خازنی بهره برد.
کاهش هزینه قبض برق : با افزایش ضریب توان، مقدار توان ظاهری مصرفی کاهش یافته و شرکت برق توان راکتیو کمتری را فراهم میکند. این امر هزینه برق (که ممکن است بر اساس kVA یا انرژی راکتیو محاسبه شود) را کاهش میدهد.
آزادسازی ظرفیت سیستم: توان ظاهری کمتر به این معناست که میتوان بارهای بیشتری را بر روی ترانسفورماتورها و خطوط انتقال کنونی سوار کرد. در نتیجه با اصلاح ضریب توان، ظرفیت انتقال و باردهی موجود در شبکه افزایش مییابد.
کاهش تلفات توان : جریان کمتر، تلفات توان (مسی و هستهای) و افت ولتاژ را در شبکه کاهش میدهد. این امر صرفهجویی در مصرف انرژی و کاهش هزینههای اضافی را بهدنبال دارد.
بهبود کارایی و طول عمر تجهیزات: کاهش جریان منجر به دمای کاری پایینتر در موتورها، ژنراتورها و ترانسفورماتورها شده و از استهلاک زودرس آنها جلوگیری میکند. به این ترتیب بهرهوری سیستم افزایش یافته و هزینه نگهداری و تعویض تجهیزات کاهش مییابد.
جلوگیری از جریمههای مالی: بسیاری از شرکتهای برق مشترکینی را که ضریب توان پایینی داشته باشند تحت جریمه قرار میدهند. اصلاح ضریب توان مانع از اعمال این جرائم شده و هزینههای ناشی از آن را کاهش میدهد.
مثال کاربردی : بهعنوان نمونه، یک موتور ۱۰ اسببخار سهفاز ۴۸۰ ولتی با ضریب توان ۰٫۸۴ عموماً حدود ۱۸ آمپر جریان میکشد. با افزودن یک خازن اصلاح بهاندازه ۳ kVAR، ضریب توان به حدود ۰٫۹۵ رسیده و جریان موتور به حدود ۱۱ آمپر کاهش مییابد. این تغییر نهتنها تلفات موتور و کابلها را کاهش میدهد، بلکه امکان اتصال مصرفکنندههای جدید را بدون نیاز به ارتقای کابل یا ترانسفورماتور فراهم میآورد. بهطور مشابه، در شبکههای توزیع با بارهای گسترده القایی، نصب بانکهای خازنی در پستهای توزیع موجب تثبیت ولتاژ، کاهش جریان شبکه و افزایش ظرفیت انتقال میشود.
نصب بانک خازنی بدون بررسی هارمونیک (ریسک رزونانس و سوختن خازن)
انتخاب غلط kVAR و Oversize کردن بانک خازنی (PF پیشفاز، مشکلات ولتاژ)
استفاده از کنتاکتور معمولی به جای کنتاکتور خازنی
نبود تهویه و حفاظت مناسب در تابلو اصلاح ضریب توان
تنظیمات اشتباه رگولاتور ضریب توان و CT
اصلاح ضریب توان با خازن چگونه انجام میشود؟
با جبران توان راکتیو بارهای القایی از طریق جریان پیشفاز خازن، توان ظاهری و جریان کل کاهش مییابد.
بانک خازنی اتوماتیک (APFC) چه تفاوتی با ثابت دارد؟
APFC برای بار متغیر است و پلههای خازنی را اتوماتیک وصل/قطع میکند؛ بانک ثابت برای بار تقریباً ثابت مناسب است.
چرا در حضور هارمونیک نباید بانک خازنی ساده نصب کرد؟
چون ممکن است رزونانس ایجاد شود و جریان هارمونیکی باعث داغی و خرابی خازن و تجهیزات شود؛ معمولاً نیاز به راکتور/فیلتر مطرح میشود.
PF مناسب برای صنعت معمولاً چند است؟
در عمل، بسیاری از سیستمها هدف را حدود 0.95 تا 1 میگذارند تا جریمه و kVA اضافه حذف شود.
کلیه حقوق مادی و معنوی برای این سایت محفوظ می باشد و هرگونه کپی برداری شامل پیگرد قانونی می باشد.
